خاتم گویا

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بمعنی خاتم سهیل نشان است که کنایه از دهان محبوب و معشوق و شاهد و ساقی باشد (برهان) : چون آب پشت دست نماید نگین نگین پس مهر جم بخاتم گویا برافکندخاقانی بخاتم سهیل نشان رجوع شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر