خاراگذار

«لغت نامه دهخدا»

[گُ] (نف مرکب) گذرنده از سنگ : عجب حصن افکن خاراگذار است مسعودسعد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر