خاراندن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (مص) با نوک ناخنها بسودن تن با کمی سختی آنگاه که در آن خارشی بطبع یا از گزیدن پشه و جز آن پدید آید، حک (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (تاج العروس) رجوع بخارانیدن و خاریدن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر