خارج النسب

«لغت نامه دهخدا»

[رِ جُنْ نَ سَ] (ع ص مرکب) کسی که نسب خود را از عشیرهء خود خارج داند چون سیدی که خود را سید نداند مقابل داخل النسب و دخیل.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر