خارج خوانی

«لغت نامه دهخدا»

[رِ خوا / خا] (حامص مرکب) عمل خارج خوان برخلاف اصول خواندن مُغَنّی || خواندن فقها درس را شفاهی و بیرون از سطوح یعنی بمرحله ای رسیدن که دورهء سطح تمام گشته است و استاد مسائل را فی المجلس و بدون در نظر گرفتن کتاب خاصی طرح می کند و سپس شروع ببحث و گفتگو می شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر