خار خرما

«لغت نامه دهخدا»

[رِخُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)خارخرمابن است خاریست که در درخت نخل می روید سُلّاءَه جمع سلّاء (منتهی الارب) رجوع به لغت خار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر