خار درودن

«لغت نامه دهخدا»

[دُ دَ] (مص مرکب) پاک کردن باغ و بوستان از خار کندن و پیراستن مزرعه از خار : خار ترم که تازه ز باغم دروده اند محروم بوستانم و مردود آتشم فصیحی هروی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر