خاردیده

«لغت نامه دهخدا»

[دی دَ / دِ] (ن مف مرکب)چیزی که به او آفت خار رسیده باشد : فلک به آبلهء خار دیده می ماند زمین بدامن در خون کشیده می ماند صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر