خارش گاه

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِ مرکب) اِست دُبُر : بزیر بار هجو من خرک ژاژی همی خاید به تیز آورده ام خر را و خارشگاه می خارم( 1) سوزنی ( 1) - ن ل: به تیز آورده ام او را و خارش گاه می خارم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر