«لغت نامه دهخدا»
1) - صاحب ) (1)( [رْ / رِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) استخوان ماهی (آنندراج) تیغ ماهی (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 384 فرهنگ شعوری در این جا شعر نامفهوم زیر را آورده است: کسی را چون خورد مال دواهی بحلقومش شود آن خارماهی.