«لغت نامه دهخدا»
[رَ / رِ] (اِ) ظاهراً آلتی بوده است از موی درشت چنانکه ماهوت پاک کن و دندان شوی : گره در گره خَم دُم تا به پشت همه سرش چون خاره موی درشتاسدی || ظاهراً یکی از معانی خاره پتک است (مقابل سندان) و این معنی از فرهنگها فوت شده : آن کشیدی ز غم کجا هرگز نکشیده ست خاره و سندانمسعودسعد زیر نام تو موم گردد و گل تارک خاره و دل سندان مسعودسعد (دیوان ص 380 ) بزیر ضربت شمشیر و گرزشان گفتی که آبگینه و موم است خاره و سندان عبدالواسع جبلی.