«لغت نامه دهخدا»
(اِ) چرک بدن و جامه را گویند (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) (رشیدی) چرک و ریم و کثافت را گویند (برهان قاطع) چرک بود و آن را شوخ نیز خوانند و بتازی وسخ گویند (فرهنگ جهانگیری) ریم اندام (شرفنامهء منیری) دَنَس دَرَن وَسَخ (مهذب الاسماء) کَلَچخ : تو خاز غصه و غم از لباس عیش رهی به آب لطف و به صابون التفات بشوی بدیع یوسفی (از آنندراج) (رشیدی) (جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) (فرهنگ شعوری ج 1 ص 365 ||) صلموخ؛ خاز گوش (مهذب الاسماء) چرک گوش || سنگ پا (آنندراج) (برهان) (رشیدی) (جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) : زآرزوی پایبوس شهریار داشتم روی دژم (|| چون سنگ خاز نزاری قهستانی (از آنندراج) (رشیدی) (جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 365 نوعی از جامهء کتان باشد (آنندراج) (برهان قاطع) (رشیدی) (جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) : ز روی کسوت اگر چند امتیازی نیست ولیک اطلس و اکسون توان شناخت از خاز ابن یمین (از آنندراج) (رشیدی) (جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 365 ) و فاضلترین سبب از اسباب رجحان این بازار بر بازارهای جهان آنکه در یک رستهء آن کمتر متاع باتفاق آفاق و بیشتر وجود خاص (؟!!) در ممالک عراق ریسمان و جامه های کرباسینه می فروشند، یک مثقال بسی و شش درم و از آن مقنع و خاز می بافند که یک خروار قماش از آن بقیمت ده خروار حریر زربفت مصر و دیگر سواد اعظم زیادت می آید و بر مصداق این دعوی بندهء مترجم عیان و رأی العین گواه دارد که خبر کاذب و قول امین که روزی در تتبع و استقراء این قضیه بتحقیق برخی از نرخی از این متاع غریب مشغول بحضور چند خواجه بزاز معتمد یکی دو شخص استادان این صنعت حاضر بودند و یک جفت مقنع کنفی در دست، از ایشان استدعا رفته و بتفرج مشغول، از کیفیت مثمن و کمیت ثمن در اخذ و عطا استفساری می رفت، بعد از اتمام و قعود و قیام و سخت و سست در کلام گفت یک سخن وزن این هر دو سه مثقال است و بر چهار سوی بازار پنج شش کدخدای هفت روز است تا بده گونه شفاعت بیست دینار از ما می خرند و ما نمی فروشیم (از ترجمهء محاسن اصفهان ( ص 55.