«لغت نامه دهخدا»
(ع اِ) قماش خانه و متاع روی آن || خشّ است که بمعنی پیادگان باشد (منتهی الارب (||) ص) در حالت رفع و جر بدون الف و لام از خشی بمعنی ترسیدن.