«لغت نامه دهخدا»
[خاصْ صا] (اِ) جمع فارسی خاص که ضد عام است : همت خاصان و دل عامیاننظامی که خاصان در این ره فرس رانده اند بلا احصی از تک فرو مانده اند سعدی (از آنندراج) چرا نزدیکتر نیائی تا بحلقهء خاصانت در آرد و از بندگان مخلصت شمارد (گلستان سعدی) شنیدم که سحرگاهی با تنی چند از خاصان ببالین قاضی فراز آمد (گلستان سعدی).