«لغت نامه دهخدا»
[خاص صَ کی یَ] (اِ) مقربان بندگان خاص در فرهنگ دزی آمده است: این کلمه در زمان سلاطین ممالیک بر افرادی اطلاق ( میشده که پادشاهان و بزرگان را بگاه بیکاری و خلوت مشغول می کردند (از فرهنگ دزی ج 1 ص 346.