«لغت نامه دهخدا»
[صَ / صِ] (ص مرکب، اِ مرکب) بزرگ بزرگوار لقبی از القاب ترکان است و در دورهء قاجاریه نیز بوده و آن مرکب از خاصهء عربی و بک ترکی است : آنکه گرفت دست تو خاصه بک زمان بود مولوی (غزلیات) بادهء خاص درفکن خاصه بک خدا توئی مولوی (غزلیات).