«لغت نامه دهخدا»
[طِ رِ طِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مجازاً اندیشهء فیض بخش : من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم حافظ با عندلیب صبح کنم یا به باغبان ای گل ترا به خاطر عاطر چه میرسد؟ فصاحتخان (از آنندراج).