خاطر عاطر

«لغت نامه دهخدا»

[طِ رِ طِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مجازاً اندیشهء فیض بخش : من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم حافظ با عندلیب صبح کنم یا به باغبان ای گل ترا به خاطر عاطر چه میرسد؟ فصاحتخان (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر