«لغت نامه دهخدا»
[فِ قَ] (ع اِ) مشرق و مغرب (غیاث اللغات) (مهذب الاسماء) خافقان : مرمرا باری بدین درگاه شاهست آرزو نز ری و گرگان همی یاد آیدم نز خافقین( 1) منوچهری جز که نادر باشد اندر خافقین آدمی سر برزند بی والدینمولوی (مثنوی) ای کمال را بمعنی « خافقین » نیکمردان بر تو ختم نیکنامی منتشر در خافقینسعدی ( 1) - کازیمیرسکی در ترجمهء دیوان منوچهری ص 224 دیگر نواحی جهان آورده است.