«لغت نامه دهخدا»
69 ||) پری (مهذب / [یَ] (ع ص، اِ) نهان پنهان پوشیده پوشیدگی ج، خوافی (منتهی الارب): لایخفی منکم خافیه (قرآن 18 الاسماء) (منتهی الارب) سموا بذلک لاستتارهم عن الابصار، منه: ارض خافیه؛ زمینی که در آن پریان باشد || مضرت دیو و پری آسیب جن || پرخرد از بال مرغ (مهذب الاسماء) پرپسین بال مرغ.