خاک آمیز

«لغت نامه دهخدا»

(ن مف مرکب) با خاک آمیخته خاکی : و هنر آن بود که آن کوه پست بود و خاک آمیز و از هر جانبی بر شدن راه داشت (تاریخ بیهقی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر