خاک خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) خوردن خاک کنایه از توجه بدنیا کردن و بامور پست نظر انداختن است || خوردن خاک چیزی را؛ کنایه از نابود شدن آن چیز است بوسیلهء خاک از بین رفتن : بسی بر نیاید که خاکش خورد دگر باره بادش بعالم بردسعدی (بوستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر