«لغت نامه دهخدا»
(نف مرکب) کَنّاس (دهار) (آنندراج) آنکه خاک روبد : خاک روبی است بنده خاقانی کز قبول تو نامور گرددخاقانی شاهنشه دو کون محمد که هر صباح آید بخاک روب درش بر سر آفتاب علی خراسانی (از آنندراج (||) اِ مرکب) نخج گیائی درشت باشد که خاک روبان بدان زمین روبند (فرهنگ اسدی) جاروب (آنندراج) آنچه بدان خاک روبند : گر چنین جلوه کند مغبچهء باده فروش خاکروب در میخانه کنم مژگان راحافظ چون پر و بال سمندر خاک روب آتشم ننگ می آید ببوی گل هم آغوشی مرا طالب آملی (از آنندراج).