«لغت نامه دهخدا»
(اِ) تخمی است سیاهرنگ و ریزه که آن را با کافور در چشم کشند و به عربی بزرالخُمخُم خوانند (برهان قاطع) تخمی است داروئی که سرخ میگون بود بغایت ریزه باشد و طبیعت آن گرم و تر است و آن را خورده گلان و شفترک نیز گویند و به عربی بزرالخمخم و بترکی مراشوه و به هندی خوبگلان و خاکشیر نامند (فرهنگ جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) دانه ای است که با کافور سایند و در چشم کشند (فرهنگ اوبهی) : چشم بی شرم تو گر روزی بیاشوبد ز درد نوک خارش خاکشو باد ای دریده چشم و کون منجیک رجوع به خاکژی و خاکشی شود.