خاکشی

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) خاکشو که عربان بزرالخمخم خوانند و علف آن را به شتر دهند (برهان قاطع) نام داروئی که بنام خوب گلان شهرت دارد (غیاث اللغات) (آنندراج) خُبَّه (به لغت اصفهانیان) گیاهی است که دانه های آن قرمز و لعاب بسیار دارد و بیشتر در ایران جنس سیسنبریوم سوفیا( 1) دیده میشود (از کتاب گیاه شناسی حسین گل گلاب) خَفَبج -امثال: خاکشی نبات بحلقم نکرده ای؛ یعنی لطف و محبتی که چنان باید نکرده ای فلان خاکشی مزاج است؛ یعنی سازگار و سازنده با هر جریانی است - خرد و خاکشی؛ ریزریز بسیار خرد - خاکشی یخ مال؛ خاکشی که با یخ سایند تا سخت سرد شود و بیمار را دهند در بیماری اسهال رجوع به خاکشو و خاکژی و خاکشیر شود (|| اِ) حیوانهای ریز برنگ سرخ و مایل بتدویر که غالباً در حوضها که آب مانده دارند پیدا آید Sisymbrium Sofia - (1).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر