خاک غربت

«لغت نامه دهخدا»

[کِ غُ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) مقابل خاک وطن منزل مسافران (آنندراج) : خاک غربت نیست دامنگیر سستی بند پاست سخت این زنجیر بر پایم گرانی می کند دانش (از آنندراج) گر بود چشم تری گرد کدورت توتیاست خاک شورانگیز غربت سرمهء چشم من است اسیر (از آنندراج) خاک غربت بود آئینهء ارباب سخن صائب (از آنندراج) از سفر روشن کند سالک چراغ معرفت لعل را در دیده باشد خاک غربت توتیا شفیع اثر (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر