خاک گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ تَ] (مص مرکب) خاک شدن بصورت خاک درآمدن بخاک تحول یافتن چنانکه جسد مرده پس از مدتها در زیر خاک ماندن : خاک گشته، باد خاکش بیختهرودکی دیر و زود این شخص و شکل نازنین خاک خواهد گشتن و خاکش غبارسعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر