«لغت نامه دهخدا»
و « زغال » و « قند » و « اره » [کَ / کِ] (اِ) در عرف عامیانه به خاک زغال اطلاق میشود || بچهء شِپِش || این کلمه با کلماتی چون می آید که هرکدام از این ترکیبات علیحده ذکر خواهد شد « توتون » و « پِهِن » و « تنباکو » و « شپش » و « مروارید ».