خاکه اره

«لغت نامه دهخدا»

[کِ اَرْ رَ / رِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نرمه های ریز چوب که پس از بریدن آن بدست می آید نُشارَه وُشارَه (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر