«لغت نامه دهخدا»
[کَ / کِ زَ / زِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) از کان جواهر چیزی که درشت و بزرگ برآید از آن نگین انگشتر و غیره سازند و آنچه ریزه و خرد است آن را خاکه گویند (آنندراج) : خاک چون خاکهء فیروزه درآید بنظر بس که گردید زمین سبزه چو فیروزه نگین ملا طغرا (از آنندراج).