«لغت نامه دهخدا»
[لِ] (اِخ) ابراهیم بن محمد خالدآبادی مروزی مکنی به ابواسحاق وی به خالدآباد سرخس منسوب است او از دانشمندان عصر نوشت مردم از نقاط مختلف بدو رو آوردند و بوسیلهء او علم فقه « المختصر مزنی » خود بود و تصنیف اصول کرد و شرحی بر انتشار یافت هفتاد تن از مشاهیر علماء نزد او علم آموختند ابتداء در بغداد مجلس درس داشت و سپس به مصر انتقال یافت و در آنجا مجلس درس خود را چون مجلس شافعی برپا ساخت و مردم از اکناف دور او جمع شدند و به مصر در سال 340 ه ق وفات کرد (از معجم البلدان یاقوت حموی ج 3 ص 389 ) و رجوع به ابواسحاق ابراهیم بن احمد شود.