خالدار

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) آنکه خال دارد صاحب خال مرقش اشیم منقط : ز لعل خالدار گلرخان بیدل مباش ایمن بلای جان بود با هم چو آمیزد می و افیون بیدل (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر