«لغت نامه دهخدا»
[لِ دِ ری یا] (اِخ) خالدبن عتاب بن ورقاء ریاحی وی از شجعان عرب و اشراف کوفه است در لشکر حجاج با شبیب خارجی جنگ کرد و مصاد برادر شبیب را کشت لشکریان شبیب به پیروان خالد در مدائن آویختند و بر اثر آن لشکر خالد منهزم شد و فراراً رو به بازگشت گذاشت چون به کنار دجله رسید در حالی که لواء لشکر بدستش بود خود را به آب زد و غرقه گردید شبیب گفت: ( خدایش هلاک کناد که اشد مردمان بود تاریخ ولادتش 77 ه ق است (از اعلام زرکلی ج 1 ص 285.