«لغت نامه دهخدا»
[لِ] (اِخ) ابوبکر محمد بن هاشم بن وعله وی یکی از سخن سرایان بوده و غالباً در نظم اشعار با برادر خود ابوعثمان سعیدبن هاشم میگویند و هر دو از خواص سیف الدولهء حمدانی بوده « الخالدیان » بن وعله خالدی مشارکت میکرده است از این جهت این دو را اند موطنشان قریهء خالدیّه از قراء موصل است وفات ابوعثمان در حدود 400 ه ق و برادرش در 386 ه ق اتفاق افتاد ابوعثمان به قوت حافظه معروف بوده است ابوبکر میگفت: من هزار افسانه از حفظ دارم و هر افسانه نزدیک صد ورقه ابوعثمان شعر خود و نیز بار دیگر دیوان آن دو را نزدیک هزار ورقه مرتب ساخته است « رشاء » برادر خویش را گرد کرده است و ظاهراً جوانی موسوم به اخبار » و « کتاب فی اخبار ابی تمام و محاسن شعره » و « حماسه شعر المحدثین » : و کتبی که خالدیان با هم نوشته اند از این قرار است برای شرح حال بیشتر این دو برادر « اختیار شعر مسلم بن الولید » و « اختیار شعر البحتری » و « فی اخبار شعر ابن الرومی » و « الموصل 173 و ج 2 ص 171 و الفهرست ابن الندیم و نامهء دانشوران ج 1 ص 431 - رجوع به یتیمه الدهر ج 1 و فوات الوفیات ج 1 صص 179 و 428 و حدائق السحر رشید و طواط چ عباس اقبال ص 125 و اعلام زرکلی ص 374 شود.