خالصه

«لغت نامه دهخدا»

[لِ صَ] (اِخ) ابوعبیدهء سکونی میگوید: برکه ای است بین اجفُر و خُزَیمیه در راه مکه به کوفه بر دو میلی اغر فاصلهء خالصه از اجفر یازده میل است یاقوت در معجم البلدان گمان برده است خالصه ای که این برکه بدان منسوب است نام جاریهء سیاهی است که یکی از خلفاء او را گرامی میداشته و بر او زیور و زینت برمی بسته است (از معجم البلدان یاقوت حموی ج 3 ص 300 ) رجوع به کنیزک شود « خالصه ».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر