خال عصی

«لغت نامه دهخدا»

- (1) ( [لِ عَ صا] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از گناه باشد که در مقابل ثواب است (برهان قاطع) (آنندراج) (ناظم الاطباء)( 1 نوشته شده و آن رسوایی است که بسبب « خال عصا » در فرهنگ آنندراج به نقل از غوامض سخن آمده که این نسبت بصورت مطلق خال هم به این معنی است تا قضا خال بهشتی جمال تو « خال عصا بر رخ آدم فکند » : نافرمانی به آدم رسید نظامی می گوید برای این کلمه ضبط شده است که بنظر می (xal-asi) بدید شست آن خال بر ناصیهء آدم زد نظیری در فرهنگ نفیسی تلفظ آید این از اشتباهات نویسندهء فرهنگ است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر