«لغت نامه دهخدا»
[گَ] (ص مرکب) مخفف خالگیر( 1) : این آفروشه( 2) نیست که زاغ است خالگرش هر دو قرین یکدگر و نیک درخورند (کسائی 1) - خالگیر در فرهنگ های موجود به این صورت نیامده است ولی ) ( از سعید نفیسی در کتاب احوال و اشعار رودکی ص 1200 خوالیگر آمده که بمعنی طباخ است شاید خالگر و خالگیر همین خوالیگر باشد ( 2) - آفروشه، حلوائی است که از آرد سازند.