«لغت نامه دهخدا»
[پِ] (ص مرکب) آن کس که پندار و اندیشهء ناپخته دارد جاهل : بده قراضگکی تا عطات پندارم مگو که سوختهء من چه خام پندار است خاقانی خام پندار سوخته جگران در هوس پختن وصال توایم خاقانی.