خامشی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ] (حامص) خاموشی سکوت (ناظم الاطباء) (اشتینگاس) مخفف خاموشی (آنندراج) مختصر خاموش (شرفنامهء منیری) (فرهنگ شعوری ج 1 ص 385 ) حالت خاموش بودن حالت ساکت بودن حالت صامت بودن : ببخشیدش بدل بر مهربانی نمود از خامشی همداستانی (ویس و رامین) خامشی از کلام بیهده به در زبور است این سخن مسطور ناصرخسرو گشت دلش مرا بکین هست لبش گوا برین خامشی گواه بین غنچه دهان کیست او خاقانی کلید زبان گر نبودی وبال کی از خامشی قفل لب کردمیخاقانی پرسید سخن ز هر شماری جز خامشیش ندید کارینظامی خامشی او سخن دلفروز دوستی او هنر عیب سوزنظامی همه در کار خویش حیرانند چاره جز خامشی نمیدانندنظامی خامشی به که ضمیر دل خویش بکسی گفتن و گفتن که مگویسعدی اگر چه پیش خردمند خامشی ادب است بوقت مصلحت آن به که در سخن کوشی سعدی ز گفتن پشیمان بسی دیده ام ندیدم پشیمان کس از خامشیابن یمین.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر