خاموش

«لغت نامه دهخدا»

(ص)( 1) (اِ) ساکت صامت (آنندراج) بی صدا بی سخن بی کلام بی حرف بی گفتگو ضامِر ضَ موز کاظِم مُغرَنبِق (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (تاج العروس) : بفرمود تا پس سیاوش را چنان شاه بیدار و خاموش رافردوسی همیگوید آن پادشا هر چه خواهد همه دیگران مانده خاموش و مضطر ناصرخسرو گاو خاموش نزد مرد خرد به از آن ژاژخای صد بار استناصرخسرو گویندهء خاموش بجز ناله نباشد بشنو سخن خوب ز گویندهء خاموش ناصرخسرو چه خاموش در این حضرت عاقل است و سحبان باقل (کلیله و دمنه) گفتم این شرط آدمیت نیست مرغ تسبیح گوی و من خاموشسعدی من که از آتش دل چون خم می در جوشم مهر بر لب زده خون میخورم و خاموشم حافظ (|| صوت) ساکت شو! هیچ مگو! صَه اُسکُت : خاموش تو که گوش خرد کر گردد ناصرخسرو گفت خاموش هرآنکس که جمالی دارد هر کجا پای نهد دست ندارندش پیش سعدی همچنین تا شبی بمجمع قومی برسیدم که در آن میان مطربی دیدم گاهی انگشت حریفان از او در گوش و گهی بر لب که خاموش سعدی (گلستان) بگریست گیاه و گفت خاموش!سعدی خاموش محتشم که دل سنگ آب شد محتشم (|| ص) گنگ بی زبان (ناظم الاطباء) (حاشیهء برهان قاطع ||) منطفی (ناظم الاطباء) مقابل مشتعل (حاشیهء برهان قاطع) - امثال: به تفی مشتعلند به پفی خاموش، نظیر به یک کشمش گرمیشان میکند و بیک غوره سردیشان || منقطع (ناظم الاطباء) (حاشیهء برهان قاطع ||) مرده « اسفا 1:2 ص 67 » ؟( تحمل صبر کردن ) a + marsh - 1) - سانسکریت ) ( (ناظم لاطباء (||) اِ) خاموشی (غیاث اللغات)( 2 بمعنی « مهمان » می آید همچنان که لفظ « خاموشی » بمعنی « خاموش » (حاشیهء معین بر برهان قاطع) ( 2) - صاحب غیاث می گوید استعمال میشود « میانجی گری » بمعنی « میانجی » و لفظ « مهمانی ».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر