«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (مص مرکب)کسی را از سخن بازداشتن قطع کلام کردن (منتهی الارب) خاموش کردن رجوع به خاموش کردن شود|| کسی را از گریه و ضجه بازداشتن || غضب کسی را فرونشاندن || آتشی را خاموش ساختن؛ اطفاء حریق.