خاموش ساختن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (مص مرکب)کسی را از سخن بازداشتن قطع کلام کردن (منتهی الارب) خاموش کردن رجوع به خاموش کردن شود|| کسی را از گریه و ضجه بازداشتن || غضب کسی را فرونشاندن || آتشی را خاموش ساختن؛ اطفاء حریق.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر