«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (مص مرکب)ساکت ماندن بی صدا ماندن دم فروبستن : شانه را در هر سری سازند جای زآنکه با چندین زبان خاموش ماند ||بجا ماندن (آنندراج) گفته نشدن : در زمان قصه پردازان سخن خاموش ماند زآنکه در افشاء نمیگنجد غم پنهان ما ظهوری (از آنندراج).