«لغت نامه دهخدا»
لاادری این هو، الاّ أَنَّ شیرویه قال: » : [نَ] (معرب، اِ) معرّب خانگاه و بمعنی خانگاه است یاقوت در ذیل کلمهء خانجاه گوید محمد بن عبدالله بن عبدان الصوفی، ابوبکر یعرف بالحافظ الخانجاهی روی عن ابن هلال و ابن ترکان و غیرهما ماادرکته لصغر سنی و حدثنی عنه عبدوس و کان صدوقاً احد مشایخ الصوفیه فی وقته ذکره فی الطبقه الحادیه عشره من اهل همذان فالظاهر أَنه محله مرحوم دهخدا می گوید: این کلمه را یاقوت نام محلی گمان برده و از این رو در موضع آن « بهمذان او قریه من قراها والله اعلم درمانده است در حالی که این کلمه نام موضعی بعینه نیست بلکه کلمه ای است عام بمعنی هرجای که در آن صوفیه گرد آیند و اقامت گزینند و دیگر صوفیان را بمهمانی پذیرند و ریاضات خود را در آنجا بجای آرند و مجلس سماع آنها بدانجا باشد و معرب « خانگاه » و « خانگاه » معرب « خانجاه » فارسی است که بمعنی خانقاه میباشد در یادداشت دیگر برای تأیید حدس خود که « خانگاه » استفاده میکنند و می گویند: جاورسان محله بهمدان او قریه قال: « جاورسان » است از قول یاقوت در ذیل کلمهء « خانقاه » همان شیرویه بن شهردار حسین بن جعفربن عبدالوهاب الکرخی الصوفی ابوالمعالی المقیم بجاورسان روی عن ابن عبدان و ابی سعدبن زیرک و ابی بکر الزادقانی و ابی ثابت بنداربن موسی بن یعقوب الابهری سمعت منه و کان ثقه صدوقاً و کان شیخ الصوفیه فی الجبل و مقدمهم و دفن بالخانجاه یاقوت گوید: نام محلی است برودبار همدان و بدانجاست مدفن عبدوس بن عبدالله بن محمد بن عبدالله عبدوس ابوالفتح الهمدانی الرودباری (از یاقوت در معجم البلدان ذیل کلمهء رودبار) رجوع بمادهء فوق شود.