«لغت نامه دهخدا»
[نِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) پادشاه چین را گویند (آنندراج) (ناظم الاطباء) (شرفنامهء منیری) : خان خانان روانه گشت ز چین تا شود خانه گیر شاه زمیننظامی چو عقد سپه برهم آسوده شد دل خان خانان برآسوده شدنظامی همان خان خانان بخدمتگری جریده بهمراهی و رهبرینظامی || پادشاه ترکستان را گویند (ناظم الاطباء) :هر یک از قبایل ترک را سر و پیشوایی جدا بود ولی همهء آنها فرمانبری از یک رئیس میکردند به اسم خان خانان (از رودکی تألیف سعید نفیسی ج 17 ) و مقدم و امیر ایشان را گورخان خوانند یعنی خان خانان (جهانگشای جوینی).