«لغت نامه دهخدا»
[نِ قُلْ کَ] (ع اِ مرکب)اداراقی اذاراقی قاتل الکلب کوچوله کُچولَه پیاز سگ فلوس ماهی کچلا در اختیارات بدیعی آمده است: آن را قاتل الکلب هم خوانند و در عمل همان فعل کند بلکه زیادتر اما سگ را زودتر میکشد و وی سم هر حیوانی بود که دنبال داشته باشد و آن از هندوستان خیزد و آن را به هندی و پارسی کچله خوانند و آن اذاراقی است، حکیم مؤمن آرد: اذاراقی است که بفارسی کجوله نامند مؤلف مالایسع غیراو دانسته و بیان نموده که گیاهی است برگش شبیه به لبلاب کبیر و اطراف او تندتر و بسیار بدبو با رطوبت لزجه زردرنگ و با شاخه های باریک و دراز و دیرشکن و ثمرش در غلافی شبیه به غلاف باقلی و در جوف آن دانهء کوچکی سیاه و صلب در چهارم گرم و خشک و از سموم قتاله و برگش کشندهء سگ و سباع، و ضماد او جهت تحلیل اورام بارده و نفخ بغایت مؤثر است (تحفه المؤمنین).