«لغت نامه دهخدا»
[ن گَهْ] (اِ مرکب) خانقاه (شرفنامهء منیری) (ناظم الاطباء) خانقه مخفف خانگاه || تکیه || عالم دنیا : در این خانگه غم مقیم است کاو را بجز پردهء دل وطایی نیابیخاقانی.