خانه باف

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ن مف مرکب) جامه ای که در خانه بافته شده باشد (ناظم الاطباء) قماشی که آنرا غلامان و خانه زادان بافته باشند چنانکه در اصفهان چیزهای کار غلامان شهرت و امتیاز دارند (از آنندراج) : ز کتان و متقالی خانه باف زده کوههء کوهه چون کوه قافنظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر