خانه دوست

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ص مرکب)دشنامی است که بکسی گویند که سبک پا باشد و هر روز بخانهء شخص آمد و شد کند (ناظم الاطباء) کسی که همیشه اقامت و سکونت خانه دوست میدارد و این بمحل ذم مستعمل است (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر