خانهء زین

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)( 1) جای نشستن از زین (ناظم الاطباء) صفهء زین : بغل بشاهسواری گشوده ست امیدم که کرده ست تهی صدهزار خانهء زین را صائب (از آنندراج) ( 1) - صاحب آنندراج این اضافت را اضافت عام الی الخاص یا اضافت مشبه به الی المشبه ذکر کرده است ولی بنظر اضافهء تخصیصی است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر