«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ یِ سِ رَ / رِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) در احکام نجوم خانهء ستاره یا بیت کوکب آن برجی است که قوت حال آن ستاره در آن برج باشد ابوریحان بیرونی آرد: فلک البروج بدو نیم کرده شد نخستین از اول اسد تا به آخر جدی و آفتاب را داده شد و خانهء او به اول این نیمه و آن برج اسد است و نیمهء دیگر قمر را از اول دلو تا به آخر سرطان و خانهء او به آخرش و آن برج سرطان است وز بهر آنک دیگر ستارگان را برفتن دو حال است یکی رجوع و دیگر استقامت، هر یکی را خانه ای داده آمد اندر نیمهء آفتاب و خانهء دیگر اندر نیمهء ماه از هر دو سوی خانهء ایشان بر یک بعد و آغاز از آن ستاره کردند که از آفتاب سخت دور نتوان شدن، و آن عطارد است و او را سنبله به پهلوی اسد دادند و جوزا به پهلوی سرطان و این هر دو خانهء اواند و از پس او آن ستاره که زیر اوست و آن زهره است و زهره را دو خانه دادند و هر دو خانهء او به پهلوی خانه های عطارد کردند اندر هر دو نیمهء فلک و آن میزان و ثور است و آنگه مریخ را همین کار کردند تا خانه های او را حمل و عقرب گشت و آن مشتری قوس و حوت ( و آن زحل و دلو و بر این صورت نهاده شد (التفهیم چ همایی ص 396.