«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ] (نف مرکب) کسی که سبب رسوایی خانواده گردد (ناظم الاطباء) چیزی که موجب آتش زدن و بر باد دادن خانواده شود سوزندهء خانه و خانمان : در خرمن نشاطم افتاد آتش غم تا عشق خانه سوزم در سینه کرد منزل سنائی (از آنندراج) بشب سنگ بالایی ای خانه سوز چرا سنگ زیرین نباشی بروز؟ سعدی (بوستان).