خانه سوز

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (نف مرکب) کسی که سبب رسوایی خانواده گردد (ناظم الاطباء) چیزی که موجب آتش زدن و بر باد دادن خانواده شود سوزندهء خانه و خانمان : در خرمن نشاطم افتاد آتش غم تا عشق خانه سوزم در سینه کرد منزل سنائی (از آنندراج) بشب سنگ بالایی ای خانه سوز چرا سنگ زیرین نباشی بروز؟ سعدی (بوستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر